Idman.biz
"Mən indi Kiyevdə yaşayıram. Əlbəttə ki, müharibənin nəticələri hiss olunur".
Bunu Ukrayna qadın güləş millisinin üzvü əslən azərbaycanlı Aida Kərimova prosport.az-a müsahibəsində deyib.
O, ötən ay Serbiyanın Zrenyanin şəhərində keçirilən 23 yaşadək (U-23) güləşçilərin Avropa çempionatının qalibi olub.
Həmin müsahibəni təqdim edirik.
– Serbiya sizin üçün sevimli ölkə olmalıdır. 2024-cü ildə U-20-lərin Avropa çempionatının qalibi olmuşdunuz. Ötən il U-23-lərdə dünya çempionatının bürünc medalını qazanmışdınız. Yenə oradan əliboş geri qayıtmadınız...
– Serbiya idman tədbirləri baxımından mənim üçün çox qonaqpərvər yer olub. Oradakı atmosfer gözəldir. Artıq 3-cü ildir ki, bu ölkədən vətənə medallar gətirirəm.
– İlk dəfə 2018-ci ildə U-15 Avropa çempionatında bürünc medal qazanmısınız. Bundan 1 il sonra U-17 yaş qrupunda Avropa çempionu və dünya 3-cüsü olmusunuz. Amma sonra 2024-cü ilə qədər Avropa və dünya çempionatlarında medal qazana bilmədiniz. Bunun səbəbi nə idi?
– Səbəb o idi ki, dirsəyimdən zədə almışdım. Əməliyyat olundum və bərpa prosesi uzun çəkdi.
– Hal-hazırda hansı şəhərdə yaşayırsınız? Yaşadığınız şəhərdə müharibəni hiss edirsiniz?
– Mən indi Kiyevdə yaşayıram. Əlbəttə ki, müharibənin nəticələri hiss olunur. Baş verənlərə göz yummaq mümkün deyil. Gündəlik həyatımıza təsirsiz ötüşmür. Amma biz bu vəziyyətə uyğunlaşmağa çalışırıq.
– Belə ağır şəraitdə məşq etmək çətindirmi?
– Əlbəttə, belə şəraitdə məşq etmək çətindir. Fasilələr, psixoloji təzyiq və narahatlıq olur. Amma idman sizə əzmlə mübarizə aparmağa kömək edir, motivasiya verir və diqqətinizi sırf işinizə yönəldir. Biz təkcə fiziki deyil, həm də əqli cəhətdən güclü olmağı öyrənirik.
– Yeri gəlmişkən, sonuncu U-23 Avropa çempionatının finalında Rusiya güləşçisi Aleksandra Kopılovaya 2:1 hesabıyla qalib gəldiniz. Müharibəyə görə bu görüş prinsipial önəm daşıyırdı. Bu qələbənin sizin üçün xüsusi dəyəri oldumu? Yoxsa idmana siyasəti qatmağı düzgün hesab etmirsiniz?
– Təbii ki, finalda istənilən qələbənin özünəməxsus dəyəri var. Bunun üçün çox çalışırsan. Həlledici anda soyuqqanlılığını saxlamaq və işini görmək vacibdir. Xalça üzərində biz sadəcə idmançıyıq və rəqibik. Əsas məqsədimiz səviyyəmizi nümayiş etdirmək və nəticə qazanmaq üçün ədalətli mübarizə aparmaqdır.
– Son 3 ildə əksər yarışlarda medal qazanmısınız. Sizi yaxın gələcəkdə Ukrayna millisində ikiqat Avropa çempionu və dünya mükafatçısı Oksana Livaçla 50 kq-da mübarizə gözləyir. Özünüzü bu rəqabətə hazır sayırsınız?
– Bəli, özümü hazır hesab edirəm və milli komandada 1 nömrə olmaq üçün əlimdən gələni edirəm.
– Atanız Azərbaycanın hansı bölgəsindəndir?
– Atam yevlaxlıdır, Aşağı Qarxun kəndindəndir. Yevlaxda qohumlarımız var. Məsafəyə baxmayaraq, əlaqə saxlayırıq. Amma özüm hazırda Rusiya işğalında olan Donetsk regionunun Toretsk şəhərində anadan olmuşam.
– 2024-cü ildə Bakıda keçirilmiş U-23 Avropa çempionatında da iştirak etmisiniz və 7-ci olmusunuz. Bakını gəzə bilmisiniz?
– Bəli, bir az görməyə müvəffəq oldum. Bakı maraqlı memarlığı və atmosferi ilə çox gözəl şəhərdir. Ziyarət etmək xoş idi.
– Azərbaycan güləşini necə qiymətləndirirsiniz?
– Azərbaycan güləş məktəbi dünyanın ən güclülərindən biridir. İdmançıların fərdi keyfiyyətləri yüksəkdir.
– Millimizin üzvü, dostunuz Günay Qurbanova (o da Ukraynada doğulub – red.) və ya bir başqası tərəfindən sizə Azərbaycan milli komandasına keçmək təklifi gəlib?
– Bununla bağlı söhbətlər olub. Amma hələ ki mən Ukraynanı təmsil edirəm və bütün diqqətimi yaşadığım ölkəm üçün yarışmağa yönəltmişəm. Gələcəkdə nə olacağını zaman göstərəcək. İdmanda heç vaxt "heç vaxt" demirlər, amma hazırda belə plan yoxdur.
– Mariya Stadnik ukraynalı olsa da, Azərbaycanda dünya qadın güləşinin əfsanəsinə çevrildi. Heç Ukraynada deyirlərmi ki, kaş həmin vaxt məşqçilər İrina Merlenini yox, Mariya Stadnikə üstünlük verərdi, o da tarixi uğurları öz ölkəsində qazanardı?
– Mariya Stadnik həqiqətən də əla nəticələr əldə etdi və əfsanəyə çevrildi. Amma İrina Merleni həm də olimpiya çempionu və Ukrayna güləşi tarixində əsas şəxsiyyətdir. Düşünürəm ki, belə müqayisələr ədalətli deyil. Hər idmançının öz yolu, öz qərarları və öz nailiyyətləri var. Hər ikisi böyük hörmətə layiqdir.
