Idman.biz
Emin Kürdov Azərbaycan futzal millisinin indiki heyətində 2016-cı il dünya çempionatında komandanın 1/4 finala yüksəldiyi, yəni öz yüksəliş dövrünü yaşadığı vaxtdan bu yana yığmanın üzvü olan azsaylı futbolçulardan, bəlkə də yeganəsidir.
Bəs nə baş verdi, niyə Azərbaycan futzalı bu qədər ciddi şəkildə mövqelərini itirdi? Niyə ölkə daxilində bu idman növünə maraq azaldı?
İdman.Biz oxucuların diqqətinə "Araz-Naxçıvan"ın və milli komandamızın qapıçısı Emin Kürdovla müsahibəni təqdim edir. Bu müsahibədə bu və bir çox digər suallara cavab tapmaq mümkündür.
- Futzalda iyirmi ildən artıq təcrübəsi olan bir insan kimi, bugünkü vəziyyət barədə nə deyə bilərsiniz? Niyə futzal indi bu qədər geriləyib?
- Bəli, razıyam: yaxın keçmişlə müqayisə etsək, fərq çox açıq görünür. Hazırda futzalımız əvvəlki illərlə müqayisədə xeyli aşağı səviyyədədir.
- Futzaldan minifutbola oyunçu axını gedir, halbuki əvvəllər bunun əksi idi…
- Amma mən bu iki idman növünü müqayisə etməzdim. Ən azı ona görə ki, mini-futbol futzal kimi FIFA-nın himayəsində deyil. Mini-futbolda Avropa və dünya çempionatlarına seçmə turnirlər yoxdur. Ən əsası isə futzalda yarıhəvəskarlar yox, əsl peşəkarlar oynayır.
- Bununla belə, minifutbol üzrə milli komandamızda bir nəfər də legioner yoxdur və komandanın uğurları fonunda bu, qürur doğurmaya bilməz.
- Amma indi bizim futzal millisində də legioner yoxdur. Yanvarın 22 və 24-də Danimarka yığması ilə keçiriləcək yoldaşlıq oyunlarına hazırlaşan heyətə baxa bilərsiniz (red.). Bu, UEFA-nın son beş il ərzində həmin ölkədə yaşamayan futbolçuların başqa ölkənin millisi adından çıxışını qadağan edən qərarından sonra mümkün oldu. Bu, əla qərardır və əminəm ki, Azərbaycanda futzalın inkişafına xidmət edir.
- Sizcə, legionersiz Azərbaycan yenidən heç olmasa Avropanın ən güclü yığmaları sırasına düşə biləcəkmi?
- Bu, çox çətin olacaq. Bəli, Azərbaycan Avropa çempionatında dördüncü, dünya çempionatında isə beşinci yeri tutmuşdu, mən də həmin mundialda çıxış etmişdim. Amma o vaxt 12 nəfərlik heyətin düz yarısı naturallaşdırılmış braziliyalılardan ibarət idi və demək olar ki, hamısı əsas heyətdə oynayırdı. İndi isə onlar yoxdur, Avropada zəif rəqiblər də qalmayıb. Elə Danimarkanın özü son illər xeyli irəliləyib, digər Skandinaviya yığmaları da eyni səviyyədə inkişaf edib.
İndi yığmadakı uşaqların tam kart-blanşı var, çünki artıq onların inkişafına mane olan və ya əsas heyətə düşmələrinə imkan verməyən legionerlər yoxdur. Amma əgər üzərlərində işləməsələr, nəticə də olmayacaq. Hər şeyi zaman göstərəcək. Oktyabrda gələn ilin dünya çempionatına seçmə mərhələ başlayır və biz Avropadan 7–8 yığma arasında yer almalıyıq – ya qrupda birinci yer tutaraq, ya da pley-off vasitəsilə. Məhz bu seçmə mərhələdə hamı millimizin nəyə qadir olduğunu və dünya çempionatının final mərhələsində iştirak edəcək 24 komanda arasına düşə biləcəyimizi görəcək. Mən çox istərdim ki, bu komandalar sırasında biz də olaq və futbolçularımız da dünya çempionatının final mərhələsində oynamağın necə hiss olduğunu yaşasınlar.
- Seçmə oyunların başlanmasına 42 yaşınız olacaq. Məşqçilər dəyişir, millinin dünya reytinqindəki mövqeyi dəyişir, amma Emin Kurdov həmişə qalır. Özünüzü toxunulmaz hiss etmək necədir?
- Mən özümü heç vaxt belə hesab etməmişəm (gülür). Çıxış etdiyim "Araz-Naxçıvan" beynəlxalq arenada da özünü yaxşı göstərib, məşqçilər də məndən razıdır. Deməli, hələlik millidə oynamaq hüququnu qazanıram.
- Bununla belə, təəssüf ki, futbol üzrə Azərbaycan millisindən demək olar ki, heç kim razı deyil. Sizcə, niyə mini-futbolda uğurlarımız var, futzalda olub, amma milli futbol komandasında heç vaxt ciddi nəticələr olmayıb?
- Bu mövzu illərdir müzakirə olunur. Bilirsiniz, futbol elə bir idman növüdür ki, hamı və hər yerdə onunla məşğul olur. Axı heç kim bir-birinə "gedək güləşək" və ya "gedək atəş açaq" demir. Amma futbol oynamağı çoxları təklif edir. Xaricə, xüsusən Niderlanda və ya Almaniyaya gedəndə sonsuz sayda futbol meydançaları görürsən. Bizdə isə harada gəldi oynayırlar, çünki oynamaq üçün sadəcə yer yoxdur: köhnə stadionların və meydançaların yerində indi mağazalar və yeni binalar var. Oynamaq üçün yer yoxdursa, futbolun inkişafından necə danışmaq olar?
- Amma minifutbol meydançaları var…
- Amma onlarda da uşaqlar təsadüfdən-təsadüfə oynayırlar: dərsdən vaxt olanda, hava yaxşı olanda, valideyn icazə verəndə və ya meydança "böyük əmilərdən" boş olanda. Uşaq futbolunu inkişaf etdirmək lazımdır, futbola həvəsi olan uşaqlara daimi oynamaq imkanı verilməlidir. Bunun üçün indiki futbol akademiyalarına bənzər, amma əvvəlki idman internatlarında olduğu kimi qalmaq imkanı olan idman bazaları lazımdır.
