Sport24.az
Azərbaycanın 16 yaşadək futbolçulardan ibarət yığmasının baş məşqçisi Aqil Nəbiyev Sport24.az-a müsahibə verib. O, komandasının Türkiyənin Ərzurum şəhərində keçirilən "U-16 Türkdilli Ölkələr Turniri"ndə çıxışını dəyərləndirib, uğursuzluğun səbəblərinə aydınlıq gətirib
- Aqil bəy, turnirdəki uğursuz çıxış nə ilə əlaqədardır? Hər 3 oyunda məğlub olduz...
- Futbolçularla ilk tanışlığımız idi. Cəmi 3 günlük məşqdən sonra Türkiyəyə yollanmışıq. Rəqiblər bir neçə il birlikdədirlər, formalaşıblar. Biz ora sırf nəticə üçün getməmişdik. 20 futbolçu aparmışdıq ki, uşaqları tanıyaq. Gələcək üçün hansı oyunçular bizə xeyir verə bilər. İlk toplanış olduğu üçün böyük bir dəyişiklik edə bilmirik. 3 məşqə nəsə dəyişmək mümkünsüzdü. Bu komanda 6-7 ay əvvəl bizdə olsaydı, uşaqları tanısaydıq, verəcək cavablarım çox ola bilərdi. Biz liqanı izləyirik. Uşaqları seçib milli komandaya dəvət etmişik.
- Bu cür turnirlər futbolçulara nə təcrübə qazandırır?
- Böyük təcrübə qazandırır. Uşaq liqalarının vəziyyətini bilirsiz. Uşaqlar çempionat oyununda həmin təzyiqi görmürlər. İzləyin, baxın görün uşaqlar hansı meydanlarda oyunları keçirirlər. Orda nəinki futbol oynamaq, yerimək belə təhlükəlidir. Klubların akademiyalarında 3-4 komanda bir meydanda məşq edirlər. Liqalarda keçirilən oyunlarda 10:0, 8:0, 7:0 kimi hesablar qeydə alınırsa, uşaqlar necə inkişaf edə bilər? Oyunçu onda inkişaf edir ki, liqaların səviyyəsi yüksək olsun, təzyiq görsün. 20 futbolçu aparmışdıq. 2 qapıçı, 18 meydan oyunçusu. Oyunun gedişində uşaqların ayaqlarında qıcolmalar olur. Onları məcbur çıxardırıq. Niyə? Çünki heç vaxt belə təzyiq görməyiblər. İlk dəfə xarici ölkədə beynəlxalq oyuna çıxan uşaqlar idi. Bir neçə gün öncə Rəşad Sadiqov müsahibəsində düzgün vurğulamışdı ki, gedin liqalara baxın görün uşaqlar hansı meydanlarda oynayırlar. Ad çəkməyəcəm, meydança görmüşəm ki, xalçanın biri tərəfi qalxıb, qapıçı onu düzəldib davam edir. Futbolçu milli komandaya klubdan gəlir. Əgər futbolçunun fiziki durumu, texniki bacarığı yerində deyilsə, biz 3 günə nəyisə dəyişə bilmirik. Bu bahənə deyil. Məsuliyyəti kənara atmıram. Hamımızın günahı var. Vaxt keçdikcə düzələcək. Necə ki, U-19 bir neçə il bizdə oldu, ard-arda beynəlxalq oyunlarda iştirak etdik, hamı bizim komandadan danışırdı. Sadəcə uşaqlar hərbi xidmətə yollandılar, bəzilərində pasport problemi oldu, istədiyimiz nəticəni ala bilmədik.
Futbol ictimaiyyəti, jurnalistlər məşqçiləri anlayışla qarşılamalıdır. Yazırlar xarici baş məşqçi olmalıdır. Legioner məşqçi 3 günə nəyi dəyişəcək? Ona görə zaman lazımdır. Haqlı tənqidə həmişə açığam.
- Bu cür turnirlərdə nəticə önəm kəsb edir?
- Belə turnirlərdə nəticə önəm kəsb etmir. Biz orda bütün futbolçulardan istifadə etməliyik. Oyunun gedişində 7-8 əvəzetmə edirik. Və ya bu gün başqa heyət oynayır, sabah başqa. Biz futbolçuların bacarığına baxmaq istəyirik. Uşaqlardan istədiyimiz taktiki oyunu görə bilmirik. Bu cür turnirlər onun üçündür ki, üzərimizdə işləyək. Sırf nəticəyə kökləniriksə, gərək uşaqların çoxuna şans verməyək. Bu o demək deyil ki, 20 nəfər aparmışıq onlarla davam edəcəyik. Beynimizdə neqativ və müsbət fikirlər var. Yenə liqaları izləyib növbəti toplanışda başqa futbolçuları dəvət edəcəyik.
- Rəqiblərdən nədə geridə qalırdıq?
- Türkiyə millisinin baş məşqçisi ilə danışığımız oldu. 14 ildi həmin yaş qrupunu çalışdırır. Mənimlə söhbətdə dedi ki, 2 həftə öncə Kayseridə turnirdə olublar. Rumıniya, İngiltərə və Portuqaliyaya qarşı oynayıblar. Bildirdi ki, 500 gündü uduzmuruq. İngiltərəni 4:1, Rumıniyanı 5:1, hesabı ilə məğlub etmişik. Ancaq sonda Portuqaliyaya yeniliblər. Türkmənistan yığması bizdən bir yaş üstün idi. Onlar 2008-ci il təvəllüdlü futbolçularla gəlmişdilər. Oyunçunun belə yaşda fiziki və bədən quruluşu çox fərq edir. Qırğızıstan millisi ilə 90 dəqiqə 0:0 oynadıq. Qapımıza bir zərbə belə yox idi. Bizdə isə əksinə, yetərincə qol imkanımız oldu. Uşaqların ustalıq səviyyəsi çatmadı ki, qol vuraq. İlk və üçüncü oyunların fərqi onda idi ki, uşaqlar nəsə etməyə çalışırdılar.
