Idman.biz
Azərbaycanın veteran ağırlıqqaldıranı Zülfüqar Süleymanovun (M40, 67 kq) İdman.biz-ə müsahibəsi
- Albaniyanın Dürres şəhərində usta ağırlıqqaldıranlar arasında Avropa çempionatında qızıl medal qazandınız. On ikillik fasilədən sonra eyni ölkədə belə bir sevinc yaşamaq necə hisdir?
- Möhtəşəm duyğulardır. On iki il bundan qabaq Tiranada böyüklər arasında Avropa çempionatının üçüncüsü olmuşdum. Bu qədər müddətdən sonra yenidən ölkəmizi Albaniyada təmsil etmək, üstəlik, çempionluq sevinci yaşamağı sözlə təsvir edə bilmərəm. Hətta himnimiz səslənəndə gözlərim doldu. Bu qədər müddət sonra idmana belə bir nəticə ilə qayıtmaq çox gözəldir.
- Ümumilikdə çempionatı necə dəyərləndirirsiniz?
- Miqyasına görə çox böyük yarış idi, 1000-dən çox iştirakçı vardı. Düzü, bu nəticəni özümdən gözləmirdim. Bakıda məşqlər zamanı edə bilmədiyimi burada etdim, üstəlik Avropa rekordunu yenilədim. Bu mənim arzum idi. Ora azərbaycanlı adını yazdım. Bu heç vaxt tarixdən silinməyəcək, çünki növbəti ayın birindən çəki dərəcələri yenilənəcəyi üçün heç kim bu kateqoriyada rekordu yeniləyə bilməyəcək. Yarış komandamız üçün də yaxşı keçdi. Vətənə iki qızıl, iki gümüş olmaqla ümumilikdə dörd medalla qayıdacağıq.
- On iki il öncə dopinqə görə diskvalifikasiya olunmuşdunuz. Bu qədər müddətdən sonra idmana qayıtmaq qərarını necə verdiniz?
- İdmançı dostlarımızla danışanda həmişə deyirdilər ki, sən nəsə bir dönüş etməlisən ki, yeni bir başlanğıc olsun. Bildiyiniz kimi, uzun illər öncə cəza alıb idmandan uzaqlaşdırılmışdım. Uzun müddət mübarizə apardım, mən bununla barışa bilmirdim. Dəfələrlə beynəlxalq məhkəmələrə müraciət eləmişəm, nəhayət ki, ötən ilin martında ömürlük cəzanı ləğv elədilər. On iki il idmandan uzaq qaldım. O vaxt bizim federasiya ilə beynəlxalq federasiya arasında müəyyən problemlər yaşanmışdı. Həmin dövrdə təxminən, otuz nəfərə yaxın idmançımızı dopinqə salmışdılar. Məlum məsələdir ki, bu qərəzdir. Kimlərsə mübarizə aparmaqda maraqlı olmadı, ancaq mən sona qədər savaşdım.
- Çempionata nə vaxtdan hazırlaşırsınız?
- Məşqlərə ötən ilin noyabrından başlamışam. Deməli, doğum günümdə dostlarla oturmuşduq. Söhbət əsnasında dostlar tərəfindən belə bir təklif irəli sürdülər. Mən də yoxlamağa qərar verdim. Əsas odur ki, çəkdiyimiz əziyyət yerdə qalmadı.
- Bu müddətdə nə işlə məşğul olurdunuz?
- Azərbaycan Hava Yollarında inspektor işləmişəm. Cəzalı olduğum üçün idmançı fəaliyyəti ilə məşğul ola bilmirdim.
- Bundan sonra nə etməyi düşünürsünüz?
- Məşqçi kimi Azərbaycan idmanına töhfə vermək istəyirəm.
- İdmandan uzaq keçən on iki il. Çox güman, sizin üçün asan olmayıb.
- Çox pis keçdi, çox pis. Bu həm mənim, həm də ailəmin adında qara ləkə idi. Bilirsiniz ki, biz Azərbaycanın ən böyük idmançı ailəsiyik. Doqquz qardaşıq, beşi dünya və Avropa çempionlarının mükafatçısı və qalibidir. Bizim ailədə heç kim dopinqə düşməyib. Dürrisdəki qələbəmlə bir daha sübut etdim ki, biz nə qazanmışıqsa, öz gücümüzə qazanmışıq. Həm adımdan, həm də soyadımdan bu qara ləkəni təmizlədim.
Aytac Sahəd
İdman.biz
